واقعه آدمی هست طلسمی عجب

زانکه بلندی دهد، تا بتواند فکند

چون برسد آفتاب در خط نصف النهار

سر سوی پستی نهد تا که در افتد به بند

کیست کزین درد نیست سوخته و مستمند

هر که به بندی درست دم نزند جز به درد

وای که از فرق توست تا به قدم بندبند