هر که به بندی درست دم نزند جز به درد

سر سوی پستی نهد تا که در افتد به بند

واقعه آدمی هست طلسمی عجب

کیست کزین درد نیست سوخته و مستمند

وای که از فرق توست تا به قدم بندبند

هر که چو نرگس به باغ دیده بیننده داشت

پستی و زردی گزید تا برهد از گزند