که بسی زیر نمک پسته خندان دارد

هرکه را پسته خندان تو از دیده بشد

دیده از پسته خندان تو گریان دارد

لب خندان تو از تنگ دلی پر نمک است

پسته را زیر نمک از لب تو سوخت جگر

پس لبت سوخته ای را بچه سوزان دارد

شکر از پسته شیرین تو شور آورده است