وآنگه از پسته تو این دل شور آورده

که لب چون شکرت شور نمکدان دارد

جانم از پسته پرشور تو چون پسته شود

نمک سوختگی بر دل بریان دارد

با جگر پر نمک انگشت به دندان دارد

عقل چون پسته دهن مانده مگر از هم باز

کان چه شور است که او را شکرستان دارد