عقل چون پسته دهن مانده مگر از هم باز

نمک سوختگی بر دل بریان دارد

وآنگه از پسته تو این دل شور آورده

با جگر پر نمک انگشت به دندان دارد

کان چه شور است که او را شکرستان دارد

ای بت پسته دهن بر دل و جانم یک شب

نظری کن که دلم حال پریشان دارد