با جگر پر نمک انگشت به دندان دارد

جانم از پسته پرشور تو چون پسته شود

نمک سوختگی بر دل بریان دارد

وآنگه از پسته تو این دل شور آورده

عقل چون پسته دهن مانده مگر از هم باز

کان چه شور است که او را شکرستان دارد

ای بت پسته دهن بر دل و جانم یک شب