آن خط سبز که از پسته لعل تو دمید

چندم از پسته خندان تو گریان دارد

محنت از روی فروبسته خویشم منمای

که دل سوخته خود محنت هجران دارد

تازگی گل و سرسبزی ریحان دارد

شده این پسته تو تازه و سرسبز چراست

مگر از اشک من سوخته باران دارد