غنچه بر شاخ ز بس خنده سپر می آرد

بلبل مست ز شاخ گل تر موسی وار

ارنی گوی سوی غنچه حشر می آرد

ابر گرینده به یک گریه گهر می ریزد

سمن تازه که از لطف به بازی است گروه

بر سر پای همی عمر به سر می آرد

ارغوان هر سحری شبنم نوروزی را