دلم سیاه شد از شعر و مدح بیهوده

که تا ز مستی غفلت دلت شود هشیار

به هرزه پرده شناسی شعر چند کنی

که شعر در ره دین پرده ای است بر پندار

همی ز هر چه نه شرع است یارب استغفار

بزرگوار خدایا تو را زبان نبود

اگر ز فضل تو سودی طلب کند عطار