از حقه سپهر فشانند گوهرم

هر خون که جوش می زند از عشق در دلم

آن خون به وقت نطق شود مشک اذفرم

هر مهره ای که من به سخن گوهری کنم

چون من کمان گروهه فکرت کنم به چنگ

از چارچوب عرش در آید کبوترم

گویی که خاطرم فلک نجم ثابت است