گویی که خاطرم فلک نجم ثابت است

از حقه سپهر فشانند گوهرم

چون من کمان گروهه فکرت کنم به چنگ

از چارچوب عرش در آید کبوترم

از بس که هست بر فلک خاطر اخترم

نی نی که بی حساب فلک را گر اختر است

هم در شب است من ز حسابش بنشمرم