از چارچوب عرش در آید کبوترم

هر مهره ای که من به سخن گوهری کنم

از حقه سپهر فشانند گوهرم

چون من کمان گروهه فکرت کنم به چنگ

گویی که خاطرم فلک نجم ثابت است

از بس که هست بر فلک خاطر اخترم

نی نی که بی حساب فلک را گر اختر است