نی نی که بی حساب فلک را گر اختر است

از چارچوب عرش در آید کبوترم

گویی که خاطرم فلک نجم ثابت است

از بس که هست بر فلک خاطر اخترم

هم در شب است من ز حسابش بنشمرم

بی اختر است روز و نیم من به روز او

کاختر بود به روز و به شب همچو اخگرم