چون خوان عام همچو سلیمان بگسترم

خوانی کشیده ام ز سخن قاف تا به قاف

هم کاسه ای کجاست که آید برابرم

نظاره را بخوان من آیند جن و انس

خوان فلک که هست سیه کاسه هر شبی

یک گرده دارد از مه چندن که بنگرم

وان گرده گاه پاره کند گه درست باز