بی شک بود فضولی کاسه کجا برم

هر صورت جماد که برخوان من نشست

برخاست جانور ز دم روح پرورم

می خواره ای که کاسه بدزدد ز خوان من

همچون مسیح گرده و خوان بر زمین زنم

گر روح قدس آب نیارد ز کوثرم

هر روز طشت دار فلک دست شوی را