همچون مسیح گرده و خوان بر زمین زنم

برخاست جانور ز دم روح پرورم

می خواره ای که کاسه بدزدد ز خوان من

بی شک بود فضولی کاسه کجا برم

گر روح قدس آب نیارد ز کوثرم

هر روز طشت دار فلک دست شوی را

آب حیات و طشت زر آرد ز خاورم