که هست هستی خلقش چو نیستی یکسان

اگر بود دو جهان و اگر نه ملکت او

به قدر یک سر سوزن نیاورد نقصان

چنان به ذات خود از هر دو کون مستغنی است

اگر شود همه عالم ز کافران تاریک

نگیرد آینه کبریاش گردی از آن

به جنب او دو جهان قطره ای است از دریا