به جنب او دو جهان قطره ای است از دریا

که هست هستی خلقش چو نیستی یکسان

اگر شود همه عالم ز کافران تاریک

نگیرد آینه کبریاش گردی از آن

چه کم شود چه زیادت ز قطره باران

بدان که چشمه حیوان نیافت اسکندر

تغیری نپذیرفت چشمه حیوان