که وادیی است که آن را پدید نیست کران

چو زهره نیست تو را گرد ذات او گشتن

ز ذات در گذر و گرد صنع کن جولان

هلاک خویش مجوی و به گرد ذات مگرد

چگونه عقل تو یارد به گرد ذاتی گشت

که هست نه فلکش حلقه در ایوان

بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب