بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب

که وادیی است که آن را پدید نیست کران

چگونه عقل تو یارد به گرد ذاتی گشت

که هست نه فلکش حلقه در ایوان

چگونه فهم کند کنه بحر بی پایان

بسا کسا که ز عالم نشان او گم شد

میان خاک بریخت و ازو نیافت نشان