بسا کسا که ز عالم نشان او گم شد

که هست نه فلکش حلقه در ایوان

بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب

چگونه فهم کند کنه بحر بی پایان

میان خاک بریخت و ازو نیافت نشان

برو گزاف مگو چون به کنه او نرسی

که هرچه عقل تو اندیشه کرد نیست چنان