میان خاک بریخت و ازو نیافت نشان

بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب

چگونه فهم کند کنه بحر بی پایان

بسا کسا که ز عالم نشان او گم شد

برو گزاف مگو چون به کنه او نرسی

که هرچه عقل تو اندیشه کرد نیست چنان

ببین که چند هزاران فرشته اند مدام