که هرچه عقل تو اندیشه کرد نیست چنان

بسا کسا که ز عالم نشان او گم شد

میان خاک بریخت و ازو نیافت نشان

برو گزاف مگو چون به کنه او نرسی

ببین که چند هزاران فرشته اند مدام

بمانده بر درش انگشت عجز به دندان

فرشتگان چو به کنه خدای می نرسند