وگر به شب طلبم بوسه ای بگویی روز

به جان تو که بنگشاد او دگر روزه

اگر سال کنم بوسه ای جواب دهی

که بی شکی برود حالی از شکر روزه

که کس نداشت بدین شام تا سحر روزه

چو من ز عشق تو بیمار و زار مانده اسیر

بیار بوسه و بیمار گو بخور روزه