تو در بند قفس ماندی چه باز دست سلطانی

برو پیراهنی بفرست از معنی سوی کنعان

که تا صد دیده در یک دم شود زان نور نورانی

برو بند قفس بشکن که بازان را قفس نبود

تو بازی و کله داری نمی بینی جهان اکنون

ولی چون بی کله گردی به بینی آنچه می دانی

چو شد ناگاه چشمت باز و دیدی آنچه دانستی