ازین دریای مغرق بو که همچو خضر بجهانی

به گرد این عمل داران مگرد ار علم دین داری

که مشتی مردم دیوند این دیوان دیوانی

برو پی بر پی صدر جهان نه تا مگر مرکب

چو یونان آب بگرفته است خاک راه یثرب شو

که یک چشمان این راهند ره بینان یونانی

دلا تا کی در آویزی گهر از گردن خوکان