دلا تا کی در آویزی گهر از گردن خوکان

ازین دریای مغرق بو که همچو خضر بجهانی

چو یونان آب بگرفته است خاک راه یثرب شو

که یک چشمان این راهند ره بینان یونانی

برو انگشت بر لب نه که در انگشت رحمانی

خداوندا درین وادی از آن سرگشته می پویم

که دری گم شده است از من درین دریای ظلمانی