چو یونان آب بگرفته است خاک راه یثرب شو

که مشتی مردم دیوند این دیوان دیوانی

برو پی بر پی صدر جهان نه تا مگر مرکب

ازین دریای مغرق بو که همچو خضر بجهانی

که یک چشمان این راهند ره بینان یونانی

دلا تا کی در آویزی گهر از گردن خوکان

برو انگشت بر لب نه که در انگشت رحمانی