گم بباشم تا به کی جویم ترا

با دلی پر درد و جانی با دریغ

ز اشتیاقت اشک می بارم چو میغ

گر دریغ خویش برگویم ترا

ره برم شو زان که گم راه آمدم

دولتم ده گرچه بی گاه آمدم

هرکه در کوی تو دولت یار شد