با دلی پر درد و جانی با دریغ

تو چو خرشیدی و ما هم سایه ایم

چه بود ای معطی بی سرمایگان

گر نگه داری حق همسایگان

ز اشتیاقت اشک می بارم چو میغ

گر دریغ خویش برگویم ترا

گم بباشم تا به کی جویم ترا