ای پسر تو بی نشانی از علی

دفع کرد آن قوم را حیدر به زور

وانک با دختر تواند جنگ کرد

داند او سوی پدر آهنگ کرد

عین و یا و لام دانی از علی

تو ز عشق جان خویشی بی قرار

واو نشسته تا کند صد جان نثار