رفت بر من از قضا کاری نه نیک

گفت تا نقاش غیبم نقش بست

چینیان را شد قلم انگشت دست

گرچه من جبریل مرغانم ولیک

یار شد با من به یک جا مار زشت

تا بی فتادم به خواری از بهشت

چون بدل کردند خلوت جای من