هم دل از خود هم ز عالم برگرفت

از دل آن پیر غم خور درگرفت

عشق او آن شب یکی صد بیش شد

لاجرم یک بارگی بی خویش شد

خاک بر سر کرد و ماتم درگرفت

یک دمش نه خواب بود و نه قرار

می طپید از عشق و می نالید زار