لاجرم یک بارگی بی خویش شد

هر چراغی کان شب اختر درگرفت

از دل آن پیر غم خور درگرفت

عشق او آن شب یکی صد بیش شد

هم دل از خود هم ز عالم برگرفت

خاک بر سر کرد و ماتم درگرفت

یک دمش نه خواب بود و نه قرار