یک دمش نه خواب بود و نه قرار

لاجرم یک بارگی بی خویش شد

هم دل از خود هم ز عالم برگرفت

خاک بر سر کرد و ماتم درگرفت

می طپید از عشق و می نالید زار

گفت یا رب امشبم را روز نیست

یا مگر شمع فلک را سوز نیست