سایه ام، بی تو صبوری چون کنم

چند نالم بر درت ، در باز کن

یک دمم با خویشتن دمساز کن

آفتابی، از تو دوری چون کنم

گرچه همچون سایه ام از اضطراب

در جهم در روزنت چون آفتاب

هفت گردون را درآرم زیر پر