شیخ را می دید چون آتش شده

مژدگانی داد و عزم راه کرد

رفت با اصحاب گریان و دوان

تا رسید آنجا که شیخ خوک وان

در میان بی قراری خوش شده

هم فکنده بود ناقوس مغان

هم گسسته بود زنار از میان