از رهش بردی، به راه او درآی

ای پلیدش کرده، پاک او بباش

او چو آمد در ره تو بی مجاز

در حقیقت تو ره او گیر باز

چون به راه آمد تو هم راهی نمای

ره زنش بودی بسی همره بباش

چند ازین بی آگهی آگه بباش