چند ازین بی آگهی آگه بباش

از رهش بردی، به راه او درآی

چون به راه آمد تو هم راهی نمای

ره زنش بودی بسی همره بباش

چون درآمد دختر ترسا ز خواب

نور می داد از دلش چون آفتاب

در دلش دردی پدید آمد عجب