چون درآمد دختر ترسا ز خواب

چون به راه آمد تو هم راهی نمای

ره زنش بودی بسی همره بباش

چند ازین بی آگهی آگه بباش

نور می داد از دلش چون آفتاب

در دلش دردی پدید آمد عجب

بی قرارش کرد آن درد از طلب