ره زنش بودی بسی همره بباش

در حقیقت تو ره او گیر باز

از رهش بردی، به راه او درآی

چون به راه آمد تو هم راهی نمای

چند ازین بی آگهی آگه بباش

چون درآمد دختر ترسا ز خواب

نور می داد از دلش چون آفتاب