بی قرارش کرد آن درد از طلب

چون درآمد دختر ترسا ز خواب

نور می داد از دلش چون آفتاب

در دلش دردی پدید آمد عجب

آتشی در جان سرمستش فتاد

دست در دل زد،دل از دستش فتاد

می ندانست او که جان بی قرار