زار میگفت ای خدای کار ساز

از کدامین سوی می باید گذشت

عاجز و سرگشته می نالید خوش

روی خود در خاک می مالید خوش

عورتی ام مانده از هر کار باز

مرد راه چون تویی را ره زدم

تو مزن بر من که بی آگه زدم