ازچه با او درفکندی از گزاف

جان و دل از آتش رشکم بسوخت

چند گریم چون همه اشکم بسوخت

هاتفی گفتش مزن زین بیش لاف

گفت من کی درفکندم با یکی

او درافکندست با من بی شکی

چون منی را کی بود آن مغز و پوست