جان و دل از آتش رشکم بسوخت

مشکلی بس مشکلش افتاده بود

در میان راه می شد بی قرار

می گریست و این سخن می گفت زار

چند گریم چون همه اشکم بسوخت

هاتفی گفتش مزن زین بیش لاف

ازچه با او درفکندی از گزاف