گفت هین آبی ده ای بخرد مرا

پیش آن یک رفت و آبی خواست از آن

مرد گفتش ای ز معنی بی خبر

چون تو هم این آب داری خوش بخور

زانکه دل بگرفت از آن خود مرا

بود آدم را دلی از کهنه سیر

از برای نو به گندم شد دلیر