مست اول، آنک بود اندر جوال

آمدش مستی دگر در راه پیش

مست دیگر هر زمان با هر کسی

می شد و می کرد بد مستی بسی

چون بدید آن مست را بس تیره حال

گفت ای مدبر دو کم بایست خورد

تا چو من می رفتی و آزاد و فرد