ز آرزوی آن که سربشناسد او

هر دو عالم کل فراموشش شود

غرقه دریا بماند خشک لب

سر جانان می کند از جان طلب

ز اژدهای جان ستان نهراسد او

کفر و لعنت گر به هم پیش آیدش

درپذیرد تا دری بگشایدش