گفت هر گه از کمال لطف شاه

گر حسن مویی شود نبود حسن

شاه گفتا خلوت آمد، راز گوی

آن جواب خاص با من باز گوی

می کند سوی من مسکین نگاه

در فروغ پرتو آن یک نظر

محو می گردد وجودم سر به سر