محو می گردد وجودم سر به سر

گفت هر گه از کمال لطف شاه

می کند سوی من مسکین نگاه

در فروغ پرتو آن یک نظر

از حیای آفتاب فر شاه

پاک برمی خیزم آن ساعت ز راه

چون نمی ماند ز من نام وجود